جلّ جلاله - عرضه شود ، برخى از آنها مواردى است كه در روايت معاذ بن جبل آمده است : عبد الواحد به نقل از مردى مىگويد : به معاذ بن جبل گفتم : يكى از احاديثى را كه از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله شنيده‌اى و درست حفظ نموده و هر روز با دقّت متذكّر مىشوى ، براى من باز گو كن ، پذيرفت و گريست ، سپس گفت : خاموش شود . من خاموش شدم . وى گفت : پدر و مادرم به فدايش ، در حالى كه من در پشت سر او بر مركب سوار بودم و با هم راه مىپيموديم ، چشم به سوى آسمان بلند نمود و فرمود : « سپاس خداوندى را كه هر چه را كه دوست بدارد در بارهء آفريدگانش به طور حتم مقدّر و جارى مىسازد . » آنگاه فرمود : اى معاذ ، عرض كردم : « لبّيك اى رسول خدا ، اى پيشواى خير و پيامبر رحمت » فرمود : « آيا حديثى را به تو بگويم كه هيچ پيامبرى به امّت خويش نفرموده است ، و اگر آن را حفظ كنى در زندگى براى تو سودمند خواهد بود ، و اگر بشنوى و حفظ نكنى حجّت خداوند بر تو تمام مىشود . » سپس فرمود : « براستى كه خداوند پيش از آفريدن آسمانها ، هفت فرشته آفريد ، و در هر آسمان فرشته‌اى قرار داد ، و آن آسمان را با عظمت خويش فرا گرفت ، و بر در هر كدام از آنها فرشته‌اى را به عنوان دربان قرار داد . فرشتگانى كه نگاهبان عمل بنده هستند از صبح تا شب عمل او را مىنويسند ، آنگاه آن را در حالى كه مانند آفتاب مىدرخشد بالا مىبرند ، تا اينكه به آسمان زيرين مىرسند در حالى كه آن عمل در نظر آنان پاكيزه و بسيار است . ولى فرشته‌اى كه نگاهبان آسمان زيرين است مىگويد : بايستيد ، و اين عمل را بر صورت صاحبش بزنيد ، من فرشتهء « غيبت » هستم ، هر كس غيبت كند نمىگذارم عملش از من به سوى ديگرى بگذرد ، زيرا پروردگارم به من چنين دستور فرموده است . فرداى آن روز فرشتهء نگاهبان بر عمل بنده همراه با عمل صالح مىآيد ، و از فرشتهء دربان آسمان زيرين مىگذرد ، در حالى كه در نظرش آن عمل پاكيزه و بسيار است . تا به آسمان دوّم مىرسد ، فرشتهء دربان آسمان دوّم به او مىگويد : بايست ، و